Վերջին մի քանի շաբաթը գրեթե ամեն օր բացում եմ բլոգս և ուզում եմ ինչ որ բան գրել …բայց մատներս չեն տպում ոչինչ …       Ասելիքներ  շատ կան … Այնքան թեմաներ կա՜ն , որ հոկտեմբերից սպասում են իրենց հերթին ու այդպես էլ չեն հասել գրվել այստեղ  ԴԵՌ … Չեմ հասկանում: Ինչու չեմ կարողանում գրել ? Միգուցե Մուսաս հեռացել է ինձանից ?  :/բայց ուր է գնացել կամ ում մոտ է նա հիմա ?  Առանց նրա էլ մատներս չեն տպում , ինչ վաղուց պետք է տպեին …  Հիշում եմ մի անգամ Մարիամին շատ շտապ իրա մուսան էր հարկավոր :)Նրա  Մուսան ժամանակավոր լքել էր նրան :Ճ Էլ ոնց ասես ,ինչ ասես չխոստացա ես Մարիամի մուսային :Ճ Այդքան խնդրանքները , կոնֆետները, շոկոլադը իրենց գործը արեցին🙂 Մարիամի (կամ ինչպես նրան նեղ շրջանակներում ասում են `Մալվինայի) մուսան վերադարձավ և Ճիշտ ժամանակին ծառայեց իր տիրոջը🙂 ՀԻմա ԺԲիդիգի Մուսա քեզ ոնց համոզեմ , որ ետ գաս ?🙂 Ախր դու օգնում ես ինձ հավերժացնել իմ կյանքի երջանիկ ակնթարթները … Ախր մի քանի տարի հետո կարդալով իմ գժությունների  , տառասխալներով հայերենիս,  դրական լիցքեր փոխանցող ընկերներիս  մասին կունենամ հուշեր , որոնք իմ “լավ” հիշողությունը անգամ չի թողնի մոռանալ😉 Անգամ մի տարվա վաղեմության գրառումներս կարդալիս ակամայից ժպտում եմ իմ կիսահայերեն- կիսառուսերեն մտքերիս վրա :Ճ Մուսա՜՜ էդ տեղդ տենց լավա , որ չես գալիս ? Нууу и меня забери собой :))))

Блин перешла на русский🙂 За год ничегошеньки не изменилось😀

П.С. вернисьььььь или забери меня к себе🙂

Հ.գ 2 տեսնողին ու տուն ուղարկողին սպասվում է սյուՌպՌիզ😀